FWM


FWM

หนังสือของ วาริส

MMM


MMM

กระทู้ฟอรั่ม

IT Weekly

TOP 10 Post Forum

หนังสือของ ฟีลิปดา

ImagesShack

ฝากรูปไว้กับเว็บ
ImageShack®



(ขณะอัพโหลด กรุณารอสักครู่)

หนังสือแนะนำ


อ้อมกอดซาตาน
baiboau

เข้าสู่ระบบ

ชื่อ

รหัสผ่าน



ไม่ได้เป็นสมาชิก?
คลิกที่นี่ เพื่อลงทะเบียน.

ลืมรหัสผ่าน?
ขอรหัสผ่าน ที่นี่.

ผู้กำลังออนไลน์

· บุคคลทั่วไปออนไลน์: 2

· สมาชิกออนไลน์: 0

· สมาชิกทั้งหมด: 1,122
· สมาชิกใหม่: som

ฉบับพิเศษ

สมาชิกออนไลน์ล่าสุด

admin14:42:06
som 1 week
dongsug 2 weeks
bhpong 3 weeks
pong650 4 weeks
lertritt 4 weeks
iamiris 5 weeks
num dorsakun 8 weeks
tontake 8 weeks
jaap007 9 weeks
chakansi 9 weeks
weraya10 weeks
BigBear12 weeks
aerian12 weeks
kittigon12 weeks

เว็บไซต์พันธมิตร 120x60


แลกลิงค์แบนเนอร์ ติดต่อได้ที่
editor_FWM@hotmail.com


ร้านด้ายทอง การ์ด&ของชำร่วย
081-687-3591


writer-club.net
เว็บไซต์สำหรับนักเขียน


www.dr-pop.com
เว็บไซต์ Dr. POP


hookratai.in.th
สำนักพิมพ์หูกระต่าย

บทความล่าสุด

หนังสือของ อาริตา

ฝากข้อความ

คุณต้องเข้าสู่ระบบเพื่อฝากข้อความ.

28/01/2010 17:04
หวัดมรณะ ตอนที่ 26 สถานการณ์สับสน โพสแล้วจ้า Wink

18/01/2010 21:04
หวัดมรณะตอนที่ 25 ความว่างเปล่าทั้งต
ัวและหัวใจ โพสแล้วจ้า Wink

03/01/2010 19:48
หวัดมรณะ ตอน 24 ใครเจ็บปวดใจ ใครได้ ใครเสีย โพสแล้วจ้า Wink

27/12/2009 21:39
หวัดมรณะ ตอนที่ 23 เกมผลประโยชน์ โพสแล้วจ้า Grin

20/12/2009 18:05
หวัดมรณะ ตอนที่ 22 ผลสรุป ที่ไม่คาดคิด กับความเจ็บปวด ที่ถูกทรยศ โพสแล้วจ้า Wink

13/12/2009 21:06
หวัดมรณะตอนที่ 21 กุญแจไขปริศนา ที่แสนเย้ายวน โพสแล้วจ้า Grin

07/12/2009 18:16
หวัดมรณะ ตอน 20 สมมติฐานโหด กลางสังคมละโมภ โพสแล้วจ้า Wink

29/11/2009 13:15
หวัดมรณะ ตอนที่ 19 ปริศนา เริ่มคลี่คลาย แต่หัวใจยิ่งเจ็บปว
ด โพสแล้วจ้า Shock

22/11/2009 22:46
หวัดมรณะ ตอนที่ 18 ความระทึกใจ ในโรงแรมม่านรูด โพสแล้วจ้า ขอโทษที หายไปสองสัปดาห์ Wink

17/11/2009 20:35
คุณเจหายไปนานแล้วค
่ะ ฉะฯจำได้นะคะว่าหาย
ไปตั้งแต่วันไหน อิอิ รออ่านอยู่ค่ะ ^^

Popular Downloads

ส่งข่าวประชาสัมพันธ์

สำหรับ สนพ. หรือนักเขียนที่ต้องการประชาสัมพันธ์ผลงานหนังสือ
สามารถส่งหนังสือ ประวัติย่อ ข้อมูลต่างๆ ...มาได้ที่

FreeMag 20/408 ม.11 หมู่บ้านอิ่มอัมพร2
ซ.วัดกำแพง บางเชือกหนัง ตลิ่งชัน กทม 10170


หรือที่ Editor_freemag@yahoo.com
คุณหนึ่ง 084-4214-009 , 081-400-7146

ดูกระทู้

 พิมพ์กระทู้
เด็ดดอกฟ้า... สะเทือนถึงดวงใจ - 01
-1-
#1 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 31-07-2008 17:31
ภาพประจำตัวผู้ใช้

Super Admin


ข้อความ: 130
เข้าร่วม: 27.07.08

ฝนสั่งฟ้า

หยดน้ำฟ้าปรายโปรยโรยร่วงมาเป็นหยาดฝน รสสุคนธ์เลื้อยเถาชูช่อต่อหมู่ภมร เกสรขาวราวสำลีมีกลิ่นหอม พวงพะยอมเหลืองเด่นเป็นสง่า มหาหงส์เชิดทรงให้หลงถวิล พุดซ้อนโชยกลิ่นเมื่อสิ้นแสงจนแจ้งฟ้า ราชาวดีขจีขาวพราวพวงกลม ลั่นทมขาวอมชมพูอยู่เคียงใกล้กับไคร้ย้อย มะลุลีห้อยร้อยเรียงพันกันเกราใหญ่ หีบไม้งามอยู่ตรงข้ามพุ่มหนามแดง พุดแสงอุษางามต้องตาน่าชื่นชม ยามต้องลมผสมกันกลั่นกลิ่นหอมมิยอมจาง

คฤหาสน์หลังงามปลูกท่ามกลางแมกไม้นานาพันธุ์ บนอาณาบริเวณกว่าสองไร่ ห่างไกลจากตัวเมืองแต่ไม่ไกลเกินกว่าความเจริญจะไปถึง ไฟฟ้า น้ำประปา โทรศัพท์ ตลอดจนอินเตอร์เน็ตความไวสูง มีครบครัน ขาดแต่เพียงแสงสีเสียง และความสับสนวุ่นวายที่ปรากฏในสังคมปัจจุบัน แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่คนในบ้านหลังนี้ล้วนปรารถนา

ไม่น่าแปลกนักที่หญิงสาวผิวขาว ผมยาวสลวย นัยน์ตาโต เลือกที่จะอยู่กับที่พำนัก มากกว่าจะเที่ยวไปตะลอนเฉกเช่นเดียวกับเพื่อนวัยเดียวกัน นอกจากพ่อ และน้องสาวของเธอ ก็มีเพียงคนรับใช้ชายหญิงสองคน ซึ่งคอยรับหน้าที่สารพัด ตั้งแต่จัดเตรียมอาหาร ปัดกวาดทำความสะอาด ทำสวนรดน้ำต้นไม้ ขับรถ รวมไปถึงการซ่อมแซมอุปกรณ์ต่างๆ
หากไม่ช่วยพ่อปลูกต้นไม้ หรือช่วยแม่ทำอาหารแล้วละก็ ที่เดียวในบ้านที่จะพบสองสาวนอกจากห้องส่วนตัวก็จะมีเพียงห้องหนังสือที่อยู่ทิศเหนือของบ้าน เดิมทีห้องหนังสืออยู่บนชั้นสอง แต่ปริมาณหนังสือที่ทวีมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งการการเลือกซื้อเข้ามา และจากเพื่อนนักเขียนส่งมาให้พ่อ ทำให้ชั้นวางที่มีอยู่จำนวนมากเริ่มจะรับน้ำหนักไม่ไหว พ่อจึงได้ทำห้องหนังสือขึ้นมาใหม่ด้านล่าง ตู้หนังสือทำขึ้นใหม่อย่างแข็งแรงจากไม้เนื้อแข็งมีกระจกกันฝุ่นละออง มีแถบอักษรย่อที่ใช้ช่วยค้นหาหนังสือแปะอยู่ทุกชั้น แม้จะไม่ได้แบ่งหมวดหมู่ไว้ แต่ก็หาหนังสือได้ไม่ยากนัก เพราะทุกเล่มเรียงตามลำดับอักษร ที่ไม่ได้แบ่งไว้เนื่องจากมีแต่งานวรรณกรรมเสียส่วนใหญ่ ส่วนพวกที่เน้นความรู้หรือหนังสืออ้างอิงนั้น จะแยกไว้อีกมุมหนึ่งโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับตู้ไม้สักข้างประตูที่จะมีแค่งานเขียนของพ่อเท่านั้น เรียงลำดับตั้งแต่เล่มแรกไล่มาถึงเล่มล่าสุด ยังพอมีที่ว่างอีกไม่มากนัก สำหรับผลงานที่รอมาใส่ในพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวของพ่อ

“ฝน พี่ฟ้าเค้าไปไหนละลูก ” เสียงผู้เป็นพ่อถาม
“อยู่ในห้องหนังสือค่ะ เห็นเข้าไปตั้งแต่เช้า”ลูกสาวคนเล็กตอบ โดยตาไม่ละจากรายการโทรทัศน์
“พ่อจะเข้าไปในเมือง เอาอะไรไหมลูก ไปถามพี่ฟ้าด้วยจะออกไปด้วยหรือเปล่า”
“เจ้าค่ะ ของฝน เอากระยาสารทนะคะ ถ้าไม่มีก็ขนมไทยอะไรก็ได้ค่ะ”เจ้าของเสียงวิ่งหายไปทางห้องหนังสือ

ลมฝนพัดกลิ่นหอมดอกไม้มาทางหน้าต่าง ยามเช้ากลิ่นอ่อนๆ โชยมาจากดอกมหาหงส์ หากช่วงฤดูหนาว หรือฤดูฝนแบบนี้ จะมีกลิ่นหอมเย็นมากเป็นพิเศษ นอกจากนี้ยังมีกลิ่นจากดอกพะยอม มะลุลี กันเกราที่ปลูกห่างตัวบ้านไม่มากนัก ช่วงเย็นถึงพลบค่ำเป็นหน้าที่ของพุดซ้อน ราตรี จำปี ยี่หุบ ลำดวน ที่มาปรุงแต่งบรรยากาศชวนฝัน นั้นก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของไม้ดอกนานาชนิดที่ปลูกรอบๆ บริเวณบ้าน บางต้นหากต้องการยลกลิ่นต้องลงทุนเข้าไปชิดใกล้ ไม่ใช่เรื่องยากนักสำหรับคนรักต้นไม้ สำหรับในห้องหนังสือนี้จัดว่าเป็นห้องที่ฟ้าใช้เวลาว่างแวะมาอ่านหนังสือเคล้ากลิ่นดอกไม้ ฟังนกร้องเพลงบรรเลงเสียงธรรมชาติให้ฟังเป็นระยะ วันนี้ก็เช่นกันที่ฟ้ามาขลุกอยู่ในดินแดนสวรรค์แห่งนี้

“พี่ฟ้าจ๋า อ่านอะไรเอ่ย ไหนขอฝนดูบ้างสิ”เสียงคนถามดังมาแต่ไกล
“งานในตู้ของพ่อนะจ๊ะ อย่าไปบอกพ่อเชียวนะเรา”ฟ้าพูด พลางทำมือจุปากเตือน
“เอ หนังสืออะไรหรอพี่ฟ้า”สาวน้อยทำหน้าฉงนปนอยากรู้อยากเห็น
“ไม่รู้เหมือนกันนะ น่าจะเป็นเล่มที่ยังเขียนไม่จบ แต่สงสัยจังทำไมมาซ่อนไว้ในตู้หนังสือนี้ได้”
“พี่ฟ้า เจอที่ไหนหรอ บอกมาเดี๋ยวนี้นะ”
“ในลิ้นชักล่างสุด อยู่ในกล่องผ้าไหมอย่างดีสีแดง แปลกไหมละ แต่เหมือนเป็นจดหมายมากกว่านะ”
ฟ้าหยิบกระดาษจากในกล่องผ้าไหมให้น้องสาวดู มีกลิ่นหอมคล้ายกลิ่นกุหลาบลอยออกมากระทบจมูกสาวทั้งสอง
“แปลกจังเลย ไม่ยักรู้ว่าพ่อเราเขียนอะไรแบบนี้ด้วย กระดาษหอมด้วยสิ”ฝนหยิบกระดาษบางชิ้นมาอ่าน พลางหยิบมาดมกลิ่นหอมจางๆ ที่โชยออกมา
“แล้วเข้ามาหาพี่ มีอะไรหรือเปล่า”
“เกือบลืมไปเลย พ่อให้มาถามว่าพี่ฟ้าจะติดรถไปในเมืองไหม”
“ถ้างั้น พี่เก็บตรงนี้ให้เรียบร้อยก่อน แล้วจะตามไป บอกพ่อให้รอประเดี๋ยวแล้วกัน”ฟ้าเริ่มเก็บกระดาษลงกล่องผ้าตามเดิม
“แล้วซื้อกระยาสารทมาฝากน้องสาวที่แสนน่ารักคนนี้ด้วยนะคะ”ฝนไม่ลืมที่จะย้ำกับพี่สาวอีกคน เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้ของฝากที่ต้องการ
“ได้จ๊ะ แล้วพี่จะซื้อมาฝาก เราก็อย่ามาแอบอ่านในกล่องนี้ละ”ฟ้ากำชับน้องสาว
“เจ้าค่ะ คุณพี่”ฝนยิ้มพลางตอบรับหน้าระรื่น

ณ ตลาดใจกลางเมือง
อากาศเย็นชื้น เนื่องจากฝนตกเพิ่งตกลงมาเมื่อตอนเช้าและเพิ่งจะหยุดไปไม่นานนัก ผู้คนจึงพากันทยอยออกมาจับจ่ายซื้อของ ที่จอดรถยังว่างพอจะเลือกหาที่จอดได้ไม่ยากนัก ปกติแล้วพ่อมักจะออกมากับลุงชมคนสวน หรืออาจจะมีป้าช้อยแม่ครัวตามติดสอยมาอีกคน นอกจากกรณีพิเศษแบบวันนี้ ที่พ่อจะออกมาคนเดียว โดยชวนฉันออกมาเป็นเพื่อน งานหลักของพ่อที่นอกจากเป็นนักเขียนนิยายที่หาตัวจับได้ยากแล้ว ยังเป็นช่างภาพมือฉมังอีกด้วย รางวัลมากมายติดโชว์ประดับผนังห้องรับแขกเป็นการการันตีฝีมือของพ่อไปในตัว ร้านอัดรูป คือจุดหมายของพ่อในวันนี้ ส่วนฉันก็คงแวะไปร้านหนังสือก่อนแล้วค่อยเดินไปตลาดเพื่อหาของฝากที่น้องสาวอยากทาน ส่วนของอย่างอื่นที่บ้านก็ยังมีเหลือกินเหลือใช้อีกหลายวัน หากขาดเหลืออะไรจริงๆ ค่อยให้ลุงชมออกมาทีหลัง

“พ่อคงอยู่ที่ร้านนานหน่อย ฟ้าไปเดินซื้อของแล้วกัน เสร็จเมื่อไรก็ค่อยมาหาพ่อที่นี่”
“ได้ค่ะ พ่อจะเอาอะไรหรือเปล่า เดี๋ยวฟ้าจะได้ไปซื้อให้เลยทีเดียว” ฉันถามเผื่อ พ่ออยากได้ของอย่างอื่น
พ่อส่ายหน้าก่อนจะเอ่ย “ไม่เอาล่ะ พอดีนัดเพื่อนไว้ กับเอาฟิล์มที่ถ่ายดอกไม้ไว้วันก่อนมาล้าง เออ อย่าลืมซื้อกระยาสารทไปฝากน้องด้วยล่ะ อ่อ ถ้ามีขนมหม้อแกงก็เอามาละกัน”
“ไม่ลืมหรอกค่ะ ถ้าลืมเดี๋ยวน้องฝนจะโกรธเอา งั้นฟ้าไปก่อนนะคะ อีกไม่เกินชั่วโมงจะกลับมา”

ในร้านหนังสือขนาดใหญ่กลางเมืองที่ไม่มีหนังสือใหม่ล่าสุดเท่าทันกับร้านหนังสือบนอินเตอร์เน็ตที่ฉันเลือกใช้บริการเป็นประจำ แต่ก็มีคนหลายวัยพลิกอ่านหนังสืออย่างขะมักเขม้น อาจเพราะราคาที่สูงกว่าเนื้อหา หรือเพียงเพราะคุณภาพไม่คุ้มค่าพอที่จะจ่ายเงินแลก การยืนอ่านในร้านหนังสือก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่คนที่นี่ชื่นชอบ ไม่เว้นแม้แต่ฉัน เพราะบางทีก่อนที่จะสั่งซื้อผ่านเว็บ ฉันก็อยากเห็นรูปเล่มหรืออยากอ่านบางส่วนก่อน นอกเสียจากเป็นผลงานจากนักเขียนคนโปรดที่ไม่ต้องลังเลเลยในการตัดสินใจสั่งซื้อ
จะมีใครบ้างไหม ที่อ่านหนังสือเยอะๆ แบบฉันแล้วฝันอยากจะหยิบปากกามาเขียนในกระดาษเสียเอง นอกจากความชอบส่วนตัวแล้ว ส่วนหนึ่งเชื่อว่าเป็นเพราะมีพ่อเป็นนักเขียนด้วยละมั้ง เลือดนักเขียนจึงได้ถ่ายทอดมาทางกรรมพันธุ์
แต่ที่ฉันอยากเขียนนะหรือ คงไม่ใช่งานเขียนสไตล์สืบสวน หรือฆาตกรรมอำพรางแบบที่พ่อเขียนหรอกนะ อย่างฉันคงเขียนได้แค่เรื่องสั้น วรรณกรรมเยาวชน หรือไม่ก็นิยายรักโรแมนติก แต่ไม่ใช่นิยายรักประหลาดๆ ที่นักเขียนใหม่สมัยนี้ชอบเขียนหรอกนะ แบบที่เขียนไปหน่อยก็มีอีโมติค่อนมากมาย หรือมีศัพท์วิบัติที่แผลงไปจากภาษาไทยปกติ เห็นแล้วรู้สึกแย่จับจิตคิดไม่ตกเลยว่า ในอนาคตประเทศไทยจะเหลืองานเขียนดีๆ ที่ไม่ติดเชื้อร้ายทางภาษามากเพียงไร

ในหัวฉันยังนึกสงสัยอยู่ว่า ข้อความแปลกๆ บนกระดาษในกล่องผ้าไหมสีแดงนั้น เป็นงานเขียนของพ่อหรือเปล่า ไม่เพียงแต่กลิ่นกุหลาบหอมจากกระดาษสีหวานชมพูอ่อน ภาษาที่ใช้ล้วนแปลกตาผิดไปจากแนวถนัดของพ่อ หรือจะเป็นจดหมายของแม่ ไม่รู้ความคิดเรื่องแม่แวบเข้ามาได้อย่างไร ทั้งๆ ที่ฉันแทบไม่เคยรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแม่เลย ครั้นจะถามพ่อทีไร คำตอบที่ได้กลับมาคือ ...ความเงียบ ไม่ก็แสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ฉันก็เลยหน่ายที่จะซักต่อ แม้จะอยากรู้มากขึ้นก็ตาม

สายตาฉันเหลือบมองไปที่หน้าประตูเป็นพักๆ เพียงเพราะเสียงกล่าวต้อนรับเมื่อมีลูกค้าคนใหม่ผ่านเข้ามา จุดที่ฉันยืนเป็นชั้นวางหนังสือออกใหม่ด้านหน้าร้านพอดีนี่นา เปล่านะ ฉันไม่ได้รำคาญ กลับชอบใจเสียด้วยซ้ำ ผิดกลับร้านบนอินเตอร์เน็ตที่ไม่มีเสียงต้อนรับ ไม่เคยมีเสียงคนที่กะลังดูหนังสือพร้อมๆ กับฉัน แม้บางครั้งจะมีจำนวนคนออนไลน์นับพันก็ตามที จะว่าเหงาก็ไม่น่าจะใช่ ใครว่า ฉันเหงา แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็เท่านั้น
“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ”
ฉันเผลอก้าวถอยไปเหยียบเท้าชายหนุ่มคนหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ
“ไม่เป็นไรครับ”
“ขอโทษนะคะ พอดีฉันไม่ทันมองว่ามีคนอยู่”
“ถ้าคนสวยอย่างคุณตั้งใจจะเหยียบ ผมก็ไม่กล้าว่าหรอกครับ”เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม
“ขอบคุณค่ะที่ชม ขอตัวก่อนนะคะ”ฉันตอบแล้วรีบเดินหลบมุมไปยังชั้นหนังสือด้านใน
ให้ตายสิ หน้าแดงขึ้นมาได้ไงนี่เรา เค้าจะทันเห็นไหมนี่

หากถามว่าฉันชอบเขาไหม คำตอบ คือ ไม่อย่างแน่นอน ถึงเขาจะดูดีในสายตาคนอื่น หน้าตี๋มีเครา ผมรองทรงยาว ใส่เชิ้ตขาวแขนยาวผูกไทค์คล้ายหนุ่มทำงานออฟฟิศ ที่ฉันอายเพราะคำพูดแกล้งชมนั่นต่างหาก สวยอะไรกัน ฉันแค่ดูดีเท่านั้นเอง คงเทียบไม่ได้กับสาววัยรุ่นสมัยนี้หรอก ที่ดูราวจะออกไปทางสาวญี่ปุ่น เกาหลี หน้าตาน่ารัก แต่งตัวคิกขุ ถึงมาจ้างก็อย่าหวังเลยว่าฉันจะยอมแต่งแบบนั้น ฉันชอบใส่ชุดสบายๆ เรียบง่ายแบบคนไทยมากกว่า แต่งหน้าทาตาก็มีบ้างแต่ก็แค่พอดูได้ไม่ใช่แต่งไปออกงาน หรือไปยั่วยวนใคร

มุมวรรณกรรมที่ฉันหลบมายืน แอบเห็นเค้าชำเลืองมาบ้างเป็นครั้งคราว แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจหรอกนะ เพราะคำว่า รักแรกพบ ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของฉันเสียด้วยสิ เรื่องหน้าตา หรือฐานะ เป็นเรื่องรองสำหรับฉัน ความรักความเข้าใจกัน และสัมพันธภาพที่ยืนยงต่างหากที่ฉันปรารถนา แล้วคนอย่างฉันก็ไม่คิดจะรักใครง่ายๆ เสียด้วย
“ฟ้า มาคนเดียวหรอ”เสียงทักที่คุ้นหูดังจากด้านหลัง
ฉันหันไปหาที่มาของเสียง ชายผอมสูง ผมสั้นเกรียนใส่แว่นหนา นามว่า ตุลย์ หนุ่มวิศวะปีสุดท้ายลูกชายคนเดียวของหมอวัลลพ หมอวัลลพประจำอยู่โรงพยาบาลในจังหวัด และเปิดคลินิกถัดไปไม่ไกลนักจากร้านหนังสือ
“เปล่า พ่อเราอยู่ร้านอัดรูป เดี๋ยวอีกพักก็กลับแล้ว”ฉันตอบแบบขอไปที
“ไม่ค่อยเจอฟ้าเลยนะ สบายดีไหม”
“สบายดี ไม่ได้เจ็บป่วยอะไรต้องไปหาหมอนี่”
“กลับมาอยู่บ้านนานแล้วหรอ”
“สักพักแล้ว สองเดือนเห็นจะได้”
“เคยอ่านเล่มนี้ไหม เพิ่งออกใหม่ น่าอ่านมากเลย”เขาพูดพลางหยิบหนังสือ ความรักไม่รู้จบ ยื่นให้ฉัน
“อ่านจบแล้ว ก็สนุกดีนะ สั่งทางเน็ตมาอาทิตย์ก่อน”
“แล้วเล่มนี้ละ...”ตุลย์กำลังเอื้อมหยิบหนังสืออีกเล่ม
“ฟ้าขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวพ่อจะรอนาน”ฉันตัดบทโดยไม่ให้โอกาสคู่สนทนาถามต่อ

ฉันปลีกตัวออกจากร้านหนังสือ สืบเท้าไปหาซื้อของฝากให้น้องสาว ใจจริงก็ยังอยากจะดูหนังสือต่ออีกพัก หากไม่มีนายตุลย์อยู่ด้วย ที่เค้ายังเรียนไม่จบก็เพราะมัวมาตามดื้อฉันนี่ละ ทำให้ต้องจบช้าไปร่วมปีเห็นจะได้ ขนาดฉันไปเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพนะ ยังเทียวมาที่บ้านบ่อยๆ ตอนฉันไม่กลับ ลุงชมต้องคอยรับหน้าเสมอ พ่อฉันก็ไม่เคยว่าอะไรด้วย คงเพราะเกรงใจหมอวัลลพกระมัง ที่ไม่เป็นแค่หมอปกติยังมีตำแหน่งสว. นำหน้าชื่ออีก แต่หากจะจับฉันไปคู่กับนายตุลย์ละก็ ฉันคงไม่ยอมแน่ๆ ละต่อให้เป็นพ่อก็เถอะ

วันนี้ที่ตลาดเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้ามากมาย แต่ไม่มากไปกว่าคนที่ออกมาจับจ่ายซื้อของ พวกผัก เนื้อ ปลา ฉันเลือกไม่เป็นหรอก ครั้นอยากทานอะไรก็บอกให้ป้าช้อยจัดการ หน้าที่ตั้งแต่การเลือกซื้อตลอดจนปรุงรสเสร็จสรรพรวมอยู่ในคนเดียว ไม่ต้องจ้างคนอื่นเพิ่มเลย อาจจะต้องพ่วงลุงชมเป็นแผนกยกของบ้าง ส่วนที่ฉันซื้อติดมือก็จะเป็นพวกขนม ผลไม้ หรือพวกของใช้ส่วนตัวบ้าง บางทีก็ของน้องสาวฝากซื้อบ้าง แต่ขนาดไม่ค่อยซื้ออะไรมากของฉัน สองมือยังเต็มไปด้วยถุงหลายขนาดหลากสีต่างที่มา ทั้งกระยาสารทกับซ่าหริ่ม ที่น้องฝนชอบ ส่วนของฉันมีถั่วแปบ กับขนมตะโก้ แล้วก็ขนมหม้อแกงของพ่อ นอกนั้นก็เป็นขนมปังหน้าพิซซ่าหนึ่งถาด และที่คาดผมสีหวานอีกสองอัน

เหงื่อเริ่มซึมเปียกเสื้อด้านหลังจนฉันรู้สึกได้ แต่ใช่ว่าจะร้อนมากนักเพราะมีลมพัดโชยมาตลอด สองเท้ารีบก้าวไปสู่จุดหมายที่ไม่ไกลนักจากสองตาเห็น ร้านล้างอัดรูปห้องแอร์สองคูหาทาสีเขียวสลับขาว ประตูเป็นกระจกแบบเก่า คือต้องผลักเข้า หรือดันออกมาจึงจะเปิดได้ หากเป็นในกรุงเทพร้านแบบนี้คงเป็นประตูเลื่อนอัตโนมัติไปหมดแล้ว แต่ทว่าที่นี่ไม่ใช่ ฉันยังคิดอยู่ว่าจะเปิดประตูได้อย่างไรในเมื่อสองมือยังหอบหิ้วของพะรุงพะรังแบบนี้ ที่มือขวายังมีกระเป๋าสตางค์อีกใบทำให้ไม่สะดวกนักถ้าจะเปลี่ยนมาถือของทั้งหมดด้วยมือข้างเดียว

ทันใดนั้นเอง...
ประตูก็ถูกผลักให้เปิดจากแขนยาวๆ ที่เอื้อมมาจากด้านหลังของฉัน
www.FreeMag.org ฟรีแมกกาซีนฉบับแรกของคนไทย
 
ส่งข้อความส่วนตัว
touchzero
#2 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 20-08-2008 16:26
ภาพประจำตัวผู้ใช้

ขาจร


ข้อความ: 1
เข้าร่วม: 19.08.08

เป็นนิยายที่ดีมากเลยครับGrin
ผมจะเป็นคนดี
 
ส่งข้อความส่วนตัว
nightwind
#3 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 21-08-2008 19:12
ภาพประจำตัวผู้ใช้

ขาประจำ


ข้อความ: 32
เข้าร่วม: 30.07.08

โอ ภาษาสวยซะ...พี่หนึ่งสู้ ๆ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
ingen_2004
#4 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 01-09-2008 13:45
ภาพประจำตัวผู้ใช้

Moderator


ข้อความ: 107
เข้าร่วม: 01.09.08

อ่านจบทั้งไฟล์ -01, -02 แล้วค่ะ

ภาษาสวยมากกกก แต่...^_^
 
ส่งข้อความส่วนตัว
Yinggie
#5 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 15-09-2008 12:05
ขาจร


ข้อความ: 6
เข้าร่วม: 15.09.08

Grin ตามมาอ่านและมาให้กำลังใจคร๊าบบบ เอ๊ะ!! พล๊อตเรื่องจังหวัดไรน๊ามีกระยาสาดด้วย

นางเอกนี่อุดมการณ์คุ้นๆมากๆเลย ไม่ชอบอีโมติคอนเยอะๆเหมือนหลายๆคนเลยเนอะ

เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลย ภาษาก็สวยน๊า จะตามอ่านต่อไปจ้า พกกำลังใจมาเต็มกระเป๋า

มาให้หนึ่งหมดเลย สู้สู้น๊าพี่รู้ว่าหนึ่งทำได้ Wink
 
ส่งข้อความส่วนตัว
pintong
#6 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 25-09-2008 10:22
ภาพประจำตัวผู้ใช้

Moderator


ข้อความ: 50
เข้าร่วม: 21.09.08

แขนยาวๆ นี่ใช่เจ้าของเท้าที่โดนเหยียบหรือเปล่าคะ อิอิอิ

พี่พิณอ่านแล้วชอบอันนี้มากกว่า ภาษาสวยจริงๆ บรรยายดีมาก อ่านแล้วก็ลื่นไหลดีค่ะ

พล๊อตของคุณ -1- พี่ก็ว่าเจ๋งอยู่แล้ว

ในฐานะคนอ่าน ที่บอกว่าเหมือนนิยายของคุณหนึ่งเหมือนมันขาดอะไรไปซักอย่างเนี่ย

หลังจากที่พี่พิณอ่านทบทวนหลายๆ ครั้ง ก็พอจะบังอาจบอกได้บ้างค่ะ ว่าขาดอารมณ์ และความรู้สึกของตัวละคร

ตัวละครของคุณ -1- มีแต่ความคิด และการกระทำ ส่วนอารมณ์และความรู้สึกแทบไม่มีเลย

มันเลยทำให้คนอ่านไม่อิน ไม่ลุ้นน่ะค่ะ

อยากยกตัวอย่างเหมือนกัน แต่นิยายพี่พิณเองก็ลูกผีลูกคนอยู่ 5555

ก่อนที่พี่จะเขียนนิยาย ก็อ่านทฤษฎีว่าด้วยเรื่องการเขียนนิยายมาเยอะ เชื่อว่าคุณ -1- ก็อ่านเยอะเช่นกัน แต่ทฤษฎี ก็ไม่เหมือนปฎิบัติในทุกแขนงอาชีพนั่นแหละค่ะ

นิยายของพี่พิณพอโดนเมนท์ว่า ตัวละครขาดอารมณ์ และความรู้สึกที่มีต่อกันและกัน(เอ๊ะ ...ทำไมติดเรื่องเดียวกัน)

ตอนแรกก็นึกเถียงในใจ ว่าตัวละครเราก็รู้สึกอะไรต่ออะไรเยอะแยะ ทำไมยังว่าไม่มีความรู้สึกอีก

แต่พอไปอ่านทบทวน ก็จริงอย่างที่เค้าเม้นท์นั่นแหละค่ะ ความคิดกับความรู้สึกไม่เหมือนกัน

ตอนนี้ก็พยายามใส่อารมณ์ และความรู้สึกเข้าไป เพราะอยากให้คนอ่านอิน

ช่วยอ่านของพี่พิณทีนะคะ รู้ว่าเขียนไม่ดีเท่าไหร่ แต่ถ้าเราช่วยกันปรับ ช่วยกันเม้นท์ด้วยความจริง

เราจะได้ถึงจุดหมายที่ฝันไว้ด้วยกันค่ะ

ยินดีรับคอมเม้นท์ของท่านอื่นๆ นะคะSmile
 
ส่งข้อความส่วนตัว
fasi
#7 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 08-10-2008 16:40
ขาจร


ข้อความ: 1
เข้าร่วม: 08.10.08

อยากอ่าน เด็ดดอกฟ้า สะเทือนถึงหัวใจง่ะ
แต่มันเข้าไปอ่านไม่ได้
ใครก็ได้ช่วยที

หวัดดีจ้า เป็นคนนึงที่ชอบเขียนหนังสือ ถ่ายรูป ชอบธรรมชาติ ยังไงก็มาแลกเปลี่ยนความคิกกันได้นะWink
 
ส่งข้อความส่วนตัว
-1-
#8 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 08-10-2008 16:55
ภาพประจำตัวผู้ใช้

Super Admin


ข้อความ: 130
เข้าร่วม: 27.07.08

ก็ข้างบนนี่ไงครับ ...
www.FreeMag.org ฟรีแมกกาซีนฉบับแรกของคนไทย
 
ส่งข้อความส่วนตัว
DA
#9 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 09-10-2008 08:31
ขาประจำ


ข้อความ: 26
เข้าร่วม: 30.09.08

ดีดี
 
ส่งข้อความส่วนตัว
doraemon
#10 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 29-11-2008 23:09
ภาพประจำตัวผู้ใช้

สมาชิก


ข้อความ: 59
เข้าร่วม: 25.11.08

คำสวยหรูมาก
เหมือนเดินไปจ่ายตลาดด้วยGrin
แต่บางประโยคที่ใช้ ส่วนตัวนะคะคิดว่า บางคำพูดไม่ได้ทำให้เขินอย่างที่ฟ้าเค้าจะเขินอะค่ะGrin
 
ส่งข้อความส่วนตัว
kp_princess
#11 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 07-12-2008 23:01
ภาพประจำตัวผู้ใช้

ขาจร


ข้อความ: 6
เข้าร่วม: 29.09.08

พี่หนึ่งคะ เมย์เองนะคะ ชื่อเรื่องโดนมาก ชอบชื่อเรื่องอ่าๆ อิอิ ภาษาหรูดี พี่หนึ่งนี่เม้นแรกจากเมย์เลยนะ ยังไมได้เม้นให้เรื่องไหนเลย (อ่านอย่างเดียว ไม่เคยเม้น 55+) Pfft

สู้ต่อไป รออ่านตอนต่อไปนะคะ
 
ส่งข้อความส่วนตัว
nooh-ring
#12 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 12-01-2009 18:43
ขาจร


ข้อความ: 2
เข้าร่วม: 10.01.09

55555
มาอ่านแล้วนา
 
ส่งข้อความส่วนตัว
inkumi
#13 พิมพ์ข้อความ
โพสเมื่อ 15-03-2009 17:04
ภาพประจำตัวผู้ใช้

ชั่วคราว


ข้อความ: 20
เข้าร่วม: 14.03.09

สู้ต่อไปค่ะ Wink
img227.imageshack.us/img227/1686/ht2wj4.gif
 
http://danaiyaa.bloggang.com ส่งข้อความส่วนตัว
ไปยังฟอรั่ม:
แสดงผลในเวลา: 0.48 วินาที
967,473 ผู้เยี่ยมชม