ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น หรือนิยาย หรืออะไรก็ตาม หากเรามองเป็นศาสตร์ เพียงอย่างเดียว คงจะเป็นได้แค่ตำรา หรือคู่มือ
ควรจะเพิ่มส่วนที่เป็นศิลป์ เข้าไปในเนื้องานด้วย ถ้อยคำสละสลวย จะช่วยปรุงแต่งอารมณ์คนอ่านให้คล้อยตามไปกับจินตนาการที่คุณสร้างสรรค์

งานเพลงก็เช่นกัน หากลองฟังดีๆ จะมีท่อนนึง ที่เรียกว่าท่อนฮุก ที่เป็นส่วนสำคัญของเพลง นิยายหรือเรื่องสั้นก็เช่นกัน ควรจะมีจุดไคล์แมกซ์ ที่เปลี่ยนแปลงเรื่อย หลังจากค่อยๆ เพิ่มปมให้ตัวละคร หากเนื้อเรื่องของคุณราบเรียบไปหมดก็เหมือนเพลงที่ฟังแล้วชวนง่วงนอน

ค่อยๆเพิ่มจังหวะให้กับนิยาย ด้วยการทักถอเรื่องราวที่น่าสนใจ หรือเหตุการณ์ที่พลิกผันบ้าง เรื่องสั้นก็เช่นกัน หลังจากค่อยๆใส่ปม แล้ว ก็อย่าลืมท่อนฮุก ไปเสียละ สำคัญทีเดียว

ลองไปสำรวจดูนิยาย หรือเรื่องสั้นที่แต่งนะครับ ว่ามีท่วงทีของจังหวะบ้างหรือไม่ ตัวละครเป็นหุ่นหรือเปล่า สร้างสรรค์ตัวละครให้มีชีวิต ด้วยการใส่อากัปกิริยาลงไปบ้างนะครับ สีหน้าท่าทาง หรือบรรยากาศรอบข้าง แล้วเรื่องของคุณจะสมจริงมากขึ้น

เพลงที่ผมเปรียบเทียบคือเพลงป๊อบทั่วไปนะครับ เพระคนส่วนใหญ่ฟังเพลงป๊อบ หากคุณแย้งว่า ชอบเพลงแจ๊ส หรือร็อก ก็สามารถนำไปดัดแปลงได้ตามความถนัด แต่คนส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มไหนก็ลองคิดดูแล้วกัน

ผมก็ฟังได้หมด ทุกแนว มีบ้างที่หยิบถ้อยคำจากเนื้อเพลงมาใช้ แค่บางประโยคที่ชอบ เพลงเปรียบได้กับกลอน หรือบทกวีที่มีจังหวะ ....เรื่องที่คุณเขียนมีจังหวะแล้วหรือยังครับ